فكر كنم حدود سه الي چهار هفته وقت نكنم به روز شوم. البته اگر اتفاق خاصي بيفتد حتماً نظراتم را خواهم نوشت! (اميدوارم بتوانم سالروز تنفيذ حكم دكتر به روز شوم!) اما چند نكته زير را حتماً بايد يادآور شوم:

اول: اعتكاف: قصد تكرار جمله‌‌هاي كليشه‌اي را ندارم ولي واقعيت اين است ‌كه به بركت انقلاب و خون شهدا هر ساله شاهد هر چه با شكوه‌تر برگزار شدن اين مراسم معنوي هستيم و حضور جوانان مؤمن ما در اين‌گونه مراسم‌ها جاي شكر فراوان دارد.
امسال توفيق حضور در اين مراسم را در مسجد دانشگاه تهران داشتم و به همه‌ي دوستان توصيه ‌برادرانه مي‌كنم كه حتماً از همين امروز براي اعتكاف سال بعد قصد كرده و به شرط سلامت حضور پيدا كرده و از اين فرصت سه روزه براي "فرار از خود به سوي خدا" استفاده كنند.

دوم: پيروزي برادران مقاومت لبنان: همزمان با ولادت مولاي متقيان پيروزي "حزب خدا" در لبنان باز هم دل تمامي حزب اللهي‌هاي جهان را شاد كرد و رژيم اشغال‌گر قدس را يك گام به پايان خط نزديك‌تر كرد. تحليلگران صهيونيستي با تحويل گرفتن جنازه‌هاي 2 سرباز خود دولت اولمرت را در مقابل سؤال مهمي قرار داده‌اند و آن سؤال اين است كه اگر مي‌خواستيد جنازه‌ي آن‌ها را تحويل بگيريد، چه نيازي به جنگ 33 روزه بود؟ چرا 2 بار شكست و خواري؟

سوم: اسفنديار رحيم‌مشايي و ...: قصد موضع گيري خاصي در مقابل اظهارات اخير ايشان ندارم چون ايشان در آخرين مصاحبه‌ي خود منظوري را كه ابتدا در نظرشان بود را مطرح كردند و از عمق فاجعه كاستند.
اما در اينجا روي صحبتم با دوستان ارزشيم است كه به حق در اين موضوع اظهار نظر كردند البته اگر ما داعيه‌ي اطاعت از حضرت آقا(حفظه الله) را داريم بايد طبق فرمايشات ايشان نگذاريم حرف حق ما هم موجب تكميل پازل دشمن گردد. متاسفانه در اين يكي، دو روز اخير بعضي‌ها ناخود آگاه با نوشته‌هاي خود موجبات اين هم‌نوايي با مخالفان نظام و دولت را فراهم آورده‌اند.

چهارم: پيشاپيش تبريك!: 12 مردادماه 84 براي خيلي از مردم روزي فراموش نشدني است. مطلبي را از قبل براي اين روز آماده كرده‌ام كه اگر شد حتماً آن را پست خواهم كرد. از دوستانم در ساير وبلاگ‌ها هم دعوت مي‌كنم تا آن طور كه شايسته است، اين روز را گرامي دارند.

والسلام