مطلبی رو در سایت یاری نیوز خواندم که تا تیتر آن "سرمقاله" را دیدم(شاه سلطان حسین کیست؟) بی اختیار یاد این ضرب المثل ایرانی افتادم که می گوید:"چوب رو برمی داری گربه دزده حساب کار خودش را می کند!" یا "تو فحش رو بنداز، صاحابش برمی داره!" و ...
فارق از اینکه استعاره ی "شاه سلطان حسین" مستقیما به سید محمد خاتمی بر می گردد یا نه، نحوه ی نوشته شدن این مقاله که نفی قطعی این صفت برای خاتمیست در نوع خود بسیار جالب است.
در ابتدای این مقاله نگارنده در بیانی صریح مطرح شدن نام این شاه صفوی را در راستای قدرت طلبی و رقابت سیاسی دانسته و در اولین وجه تمایز شاه سلطان حسین با خاتمی می گوید که خاتمی معاصر با ماست و نه یک تاریخ گذشته!
سپس با مدد گرفتن از تاریخ می گوید:"شاه سلطان حسین شاه بود و دارای فره ایزدی و ادعای جانشین خدا در زمین بودن و ظل الله بودن و چون اجدادش محرم اسرار بودن و پادشاه دین بودن و صدر خاص و عام بودن داشت و خاتمی رییس جمهوری بود که طبق قانون اساسی اختیاراتی محدود داشت و او حتی مدعی رییس جمهوری واقعی بودن نداشت و خویش را از سر دریغ و تواضع و درد تدارکاتچی نامید و ادعای جانشینی خدا و امام زمان(عج) را هم نداشت و خویش را جز منتخب ملت بودن به هیچ لقبی مفتخر نکرد."
خود با خواندن متن کامل دلایل را بررسی کنید